از پيروان اباحيه « 1 » و مريدان مسلك حروفيه « 2 » پيروان نوربخشيه « 3 » گرفته تا طرفداران متعصب قواعد و سنت‌هاى شرعى ، همه نوع صوفى ديده مىشد و از ميان همه اين فرقه‌ها و طايفه‌هاى صوفيه ، مهم‌ترين سلسله‌اى كه در اين قرن مخصوصا در خراسان و ماوراءالنّهر نفوذ فراوان يافته بود سلسله معروف به ( نقشبنديه ) است از پيروان خواجه بهاء الدين محمد نقشبند بخارى ، صوفى بزرگ قرن هشتم ، متوفى به سال 791 هجرى كه بيشتر مشايخ بزرگ و مشهور اين دوره به آن سلسله منسوبند

--> ( 1 ) - اباحيه : جماعت ملحدان كه چيزى را حرام و ناروا نمىدانند . ( 2 ) - حروفيه به پيروان مولانا فضل اللّه استرابادى مقتول 804 اطلاق مىشود تسميه آنها به حروفيه از اين جهت است كه اين فرقه بحروف اهميت بسيار مىدادند و در آنها اسرارى مىجستند ، اين طايفه كه مىتوان آنان را از فرقه‌هاى انقلابى قرن نهم شمرد ظاهرا بعضى عقايد كفرآميز داشته‌اند كه آنها را در لباس مرموز حروف نشان مىدادند . ( 3 ) - نوربخشيه ، پيروان سيد محمد نوربخش‌اند كه در ، دوره شاهرخ ادعاى مهدويت كرد ولى شاهرخ او را مجبور كرد در منبر دعوى خود را تكذيب كند اما بعدها داعيه خود را تجديد كرد و پس از فوت شاهرخ به رى آمد و در آنجا به عبادت مشغول شد تا در ربيع الاول 869 درگذشت ، پسرانش تا اوائل قرن دهم با عزت و احترام مىزيستند .